Dread-ful

Ik doe even een persoonlijke ontboezeming.

Toen ik jong was wilde ik mijn haar zoals Seal het toen had (niet nu want nu is mijn hoofd van nature zoals het bij Seal is).
Maar dat ging mij natuurlijk niet snel genoeg. Dus liet ik dreads invlechten. Ook omdat ik had gehoord dat mijn haar dan sneller zou groeien zodat het op de kortst mogelijk termijn toch zoals Seal zou worden. Maar niet lang daarna kwamen de strengen 1 voor 1 los. Vooral als ik onder de douche had gestaan. Ik had gehoord dat je als je dread wilde, je haar niet mocht wassen. Dus deed ik dat niet meer. En dat had gevolgen. Gore, onsmakelijke gevolgen waarvan ik je de details zal besparen. Adamski-nog-aan-toe! Dus wastte ik het maar weer zodat uiteindelijk alle kunstdreads uitvielen. Toen hoorde ik dat ik, voor het gewenste effect, mijn inmiddels wel gegroeide natuurlijke haar moest vlechten. Ik maakte via mijn moeder een afspraak met een vrouw in Lombardijen die dat kon. Het zag eruit als een mix tussen Buckwheat an Kris Kros. Het deed een beetje pijn. Slapen deed ook pijn. Ik was best blij dat ook deze vlechten na verloop van tijd, wederom als ik onder de douche had gestaan, ook los gingen.
Yada, yada, yada. Nu hoef ik me daar geen zorgen meer om te maken en wil ik niet meer een kapsel zoals van Seal maar heel graag een bankrekening zoals van Seal.
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s